Online leer je de meest fascinerende mensen kennen. Zo kwam ik enkele jaren geleden in contact met Johan de Joode. De kans is groot dat je de Amsterdammer niet kent. Hoewel, en dan volg ik zijn cv, organiseerde hij in zijn thuisstad filmavonden en verzorgde hij radiowerk voor 3FM/KX Radio. Nu schrijft hij voornamelijk recensies en nieuwsfeitjes voor denachtvlinders.nl en itsonlyamovie.nl.

Johan de Joode behoort tot een beperkt groepje mensen dat ik volg, vooral omdat hij geen blad voor de mond neemt. Als hij toehapt om over zijn jaren 80 te praten, ga ik ervan uit dat hij die lijn doortrekt.

Nou, in de jaren tachtig heb ik zoveel impulsen gekregen die nu nog altijd van invloed zijn op mijn leven.Johan de Joode

Scream for me

Het lijkt me logisch dat ik met films begin. Springt er iets uit de jaren 80 uit?

“Een favoriete film noemen vind ik altijd wel lastig. Het wisselt soms en hangt ook nog wel eens af van mijn bui maar ik heb – denk ik – The Terminator (1984, James Cameron), Batman (1989, Tim Burton) en The Thing (1982, John Carpenter) het vaakst gezien van alle films die ik ooit heb gezien.”

Online durf je al eens met John Carpenter dwepen. Is dat je favoriete regisseur?

“Een favoriete regisseur noemen vind ik ook al moeilijk. Maar het zal waarschijnlijk een een tweetje worden tussen John Carpenter en Dario Argento.”

Niet toevallig twee regisseurs die het bloed niet schuwen.

“Mijn favoriete genre blijft nog altijd horror, met de slasher als old time favorite subgenre. Al heb ik nu veel interesse in films waar demonen en dergelijk bezit nemen van iemand.”

Het zal mij niet verbazen dat je over tien jaar 20 euro betaald om naar de bios te kunnen. En dan heb je nog niet eens een drankje en een bak popcorn! Naar de bioscoop gaan moet een uitje zijn maar het is geen pretpark. Johan de Joode

Wat maakt John Carpenter als regisseur zo bijzonder?

“Carpenter is uniek in het scheppen van sfeer. Halloween (1978) is natuurlijk de moeder der slashers, al moet ik altijd zeggen dat er veel is gekeken naar het Canadese Black Christmas (1974). Het verhaal is eigenlijk best simpel maar Carpenter’s uitvoering zorgde er wel voor dat het het boegbeeld werd voor de daarop volgende tien jaar. Idem voor The Fog (1980). Die – door Carpenter zelf gemaakte -muziek, de belichtingen en het filmen in Panavision 35 mm maakt het zoveel meer dan een gewoon spookverhaal.”

More Than Meets The Eye

Wat associeer jij onmiddellijk met de jaren 80?

“Nou, in de jaren tachtig heb ik zoveel impulsen gekregen die nu nog altijd van invloed zijn op mijn leven. Ik weet nog heel goed dat in 1983 mijn vader het nodig vond om te verhuizen naar Hoorn vanuit Amsterdam. Na het huis te hebben bezocht gingen wij nog een tijdschriftenwinkel in waar ik een pakketje kreeg van twee strips. Een daarvan was De Hulk tegen Het Ding wat ervoor zorgde dat ik tot de dag van vandaag altijd grote interesse heb gehad voor comics. Toen wij uit de tijdschriftenwinkel liepen kwam er net een groep punkers voorbij. Ik vond ze zowel eng als interessant.”

Punkers vormden een korte periode een vast beeld op straat.

“Die hanenkammen, kisten en gerafelde kleding maakte een diepe indruk op mij en vele jaren later zou dat weer terugkomen in mijn smaak voor muziek. Thuis keek ik via de mega zware Video 2000 naar videobanden uit de videotheek en op tv naar MTV waar ik gefascineerd raakte door The Cure en Prince met hun rare haarstijlen.”

De jaren 80 zijn natuurlijk bij elk 80s kid blijven hangen omdat we bewust werden maar nog altijd niet alle realiteit om ons heen zagen. Johan de Joode

Waarom blijven de jaren 80 tot ieders verbeelding spreken?

“De jaren 80 zijn natuurlijk bij elk 80s kid blijven hangen omdat we bewust werden maar nog altijd niet alle realiteit om ons heen zagen. Ik zag niet in dat mijn moeder geen cent te makken had en daardoor niet alle action figures kon kopen die ik zo graag wilde. Iets wat ik later behoorlijk heb ingehaald. Daarnaast was de koude oorlog ook nog volop aan de gang en waren er massale demonstraties zoals die tegen de kernraket op Nederlandse bodem. Ik begreep daar niets van en vond alleen de het poppetje van Opland dat tegen de kruisraket schopt leuk. Ook omdat het echt overal hing of geplakt was. Je zag niet de ernst van de situatie. Maar dat hoef je als kind ook niet mee te krijgen. Dat vele tekenfilms bedoeld waren om speelgoed te verkopen mag dan wel zo wezen maar ik vond het allemaal fantastisch. En trouwens, omdat wij geen geld hadden tekende ik alles. Zo werd ik al op jonge leeftijd ook nog eens een beetje creatief.”

Merk ik daar wat weemoed? Wat mis je vooral uit dat tijdperk?

“Nou, nu als volwassenen word je natuurlijk geconfronteerd met alle grote mensen dingen. Je moet je huur betalen, belastingen, … . Je krijgt alle narigheid van de wereld te zien als je het journaal bekijkt. Die zorgeloosheid als dat je had als kind. Ja dat mis ik wel. Maar je doelt natuurlijk op iets anders denk ik. Wat ik mis uit die tijd is MTV. De zender toen die nog echt een zender was met clips. De hele dag door clips en geen ander gezeik. Daarnaast mis ik de videotheek en de vele kleine bioscopen die je toen nog had. Je had zoveel keuze om naar toe te kunnen gaan. Fysiek dan want ik zie heus wel alle mogelijkheden van het internet.”

Persoonlijk mis ik die kleinere, en persoonlijke zalen waar ik in mijn jeugd uren heb besteed. Elke zaal was anders, had zijn typische zetels en foyer. Maar is het nog leefbaar in ons digitaal tijdperk?

“Ja, dat denk ik wel. Als je kijkt naar de kleinere bioscopen hier in Amsterdam zijn dat vooral arthouse bioscopen en die hebben bij elkaar mee opgebracht dan de grote commerciële bioscoopketen Pathé vorig jaar. Er is dus heus wel vraag, maar je moet er wel goed op in kunnen spelen. De kaartjes van de grote bioscopen worden steeds duurder. Het zal mij niet verbazen dat je over tien jaar 20 euro betaald om naar de bios te kunnen. En dan heb je nog niet eens een drankje en een bak popcorn! Naar de bioscoop gaan moet een uitje zijn maar het is geen pretpark. Hou het dus betaalbaar. ”

Van groot naar klein scherm is een kleine en logische stap. Keek je veel televisie?

“Op de zaterdag en zondagochtend keek ik naar Fun Factory op Sky Channel waar mijn liefde voor Transformers, Masters of the Universe, G.I. Joe en vele andere tekenfilms mee is geboren.”

The Time Of My Life

Wat beschouw je als je mooiste 80’s herinnering als het op speelgoed aankomt?

“Poeh! Nou, elke keer als ik een speelgoedwinkel, herstel winkelcentrum, in liep waande ik mezelf alsof ik in de hemel was beland. Altijd ging ik op onderzoek uit. Vooral als mijn oma eens ergens anders mij naartoe nam. Zo weet ik nog heel goed dat er een winkelcentrum was waar gewoon tapijt op de grond lag. Hoe dan?! Altijd kreeg ik wat van mijn oma in de speelgoed winkel. Omdat Transformers relatief duur waren en ik wel van een bepaald bedrag wat mocht uitkiezen kocht ik dan 2 Gobots. Ik zag wel dat het geen Transformers waren maar het waren tenminste wel robots die konden veranderen. Dat speelgoed is nog steeds top trouwens. Pas begin jaren negentig kwam ik erachter dat er een tekenfilm was en die was behoorlijk shitty.”

Verbazend hoe verkleurd ons nostalgisch beeld van deze animated series is. 

“Elke maandagochtend op school was fantastisch. Dan had je het met je vriendjes erover wat er dat weekend daarvoor bij Transformers te zien was en speculeerde we altijd of we de Constructicons weer in Devastator zouden zien veranderen in de volgende aflevering.”

Welk speelgoed ben je dan op latere leeftijd gaan verzamelen?

“Dat was in eerste instantie toch echt van alles rond Transformers. En ik heb het hier natuurlijk over G1. Ik heb wel eens iets van de eerste film gekocht maar ugh.”

Geen fan?

“Ik ben klaar met die films. G1 heeft voor mij nog altijd iets magisch. Toen ik klaar was met studeren en eindelijk het geld binnen kwam was het Star Wars en eindelijk ook Transformers. Alles voornamelijk boxed. Mint in sealed box wel te verstaan. De figuur en de verpakking; dat hele design hoort er voor mij helemaal bij. Masters of the Universe is iets waar ik de laatste tien jaar ook veel meer aandacht aan besteed. Dat speelgoed is nog altijd te gek! Ik ben ook heel benieuwd hoe de nieuwe verfilming er gaat uitzien en welke merchandise volgt.”

Heb je de ruimte om dat allemaal te plaatsen?

“Sinds ik in de afgelopen jaren minder ben gaan verdienen, en ook ben verhuisd, gaat er veel minder geld naar deze hobby. Dat vind ik eigenlijk niet meer zo erg. Ik wil nog altijd meer hoor maar zoveel ruimte in huis heb ik er weer niet bijgekregen. Maar ik kijk naar de toekomst, met het hele huisje-boompje-beestje gedoe en het is dan zeker de vraag waar ik alles laat wat ik nu heb. Maar toch, het blijft altijd lonken. Op dit moment plak ik mijn koelkast vol met magneetjes waarop de originele box-art te zien is zodat ik er elke dag naar kan kijken.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.